We zitten op de bank, als totale vreemden van elkaar. Jouw aanrakingen lijken niet voor mij bedoeld, want ik zie je geest dwalen naar ergens anders. Of iemand. Ver weg is hij van hier, maar voor jou minutenlang dichtbij. Ik vraag mij af of jij het weet, dat ik je zie denken, langs mij heen. Dat mijn spullen hier al lang weg zijn, omdat ik in gedachten al keer op keer verloor…
3 reacties so far ↓
mads // mei 21, 2008 bij 10:20 |
waarom klink jij toch altijd zo verdrietig?? of ben je al een tijdje verdrietig…?
Roos // mei 24, 2008 bij 02:52 |
Wat een vreselijk gevoel moet dat zijn. Volgens mij kun je in zo’n situatie maar beter gewoon zeggen dat je overal van op de hoogte bent..
mads // juni 1, 2008 bij 07:55 |
ik ben Ben, Ben jij? waar ben jij Ben? je word gemist! iig door Mads!