Dag vriend. Het is zover, het is over. Voor jou, terwijl ik door zal moeten. Je gaf mij het zicht waar ik zo naar verlangde, was er altijd als ik je nodig had. Je bracht mij naar hoogten die mij deden duizelen, maar die mij ook gerust stelden. Die mij lieten ontsnappen van alles en iedereen, zonder te verdwijnen, slechts uit het zicht. Je laat een leegte achter, die zich niet zo makkelijk op zal laten vullen. Want dat wil ik niet. Zoals jou is er geen. Groots. Dag vriend.
3 reacties so far ↓
Roos // maart 2, 2008 bij 10:50 |
Soms is het zo moeilijk om iets uit het verleden los te laten.. Mooi verwoord!
mads // maart 2, 2008 bij 08:27 |
sommige dingen zijn nu eenmaal moeilijker los te laten dan andere, helemaal als je er alleen maar goede herinneringen aan hebt
Kimberley // maart 5, 2008 bij 06:20 |
Anne Frank voelde hetzelfde, maar de boom bleef, nog.
Die boom overigens die hier op de gracht zo nu en dan de tongen laat lispelen…
x