Opgaven

Rechte lijnen wist jij krom te buigen,
niemand vierkant achter mij,
onze kronkelige wegen raasden,
in sneltreinvaart voorbij.

Maar langzaam heb ik afgeteld,
om te komen tot de som,
1 en 1 ging niet meer samen,
en het roer drastisch om…

Vlammen

Kijk door mij heen,
Zie het binnenste gloeien,
Stook het vuur op,
Met woorden en met daden,
Laat de vlammen rollen als golven,
Niet te blussen, slechts te temmen…

Spinsels en kronkels…

Grijp mijn gedachten, doe maar dansen…
Speel met mijn verstand, bezorg mij de wildste momenten…
Klim over de spinsels, laat mij kronkelen…
Verstop je in mijn geheugen,  laat belevenissen achter…
Spook maar door mijn hoofd, op willekeurige momenten…
Rennen we samen, over de Amsterdamse grachten…

Groots

Dag vriend. Het is zover, het is over. Voor jou, terwijl ik door zal moeten. Je gaf mij het zicht waar ik zo naar verlangde, was er altijd als ik je nodig had. Je bracht mij naar hoogten die mij deden duizelen, maar die mij ook gerust stelden. Die mij lieten ontsnappen van alles en iedereen, zonder te verdwijnen, slechts uit het zicht. Je laat een leegte achter, die zich niet zo makkelijk op zal laten vullen. Want dat wil ik niet. Zoals jou is er geen. Groots. Dag vriend.