Het is guur weer als hij zich ’s avonds over de met rood licht gevulde straten begeeft. Even een blokje om had hij gezegd, en was naar buiten gegaan met de hond aan de lijn. De straat ademt een sfeer van liefdeloze seks, een snelle wip is hier verheven tot vakwerk. Of fuckwerk, om het even. Hij versnelt zijn pas, hij moet haar vinden. Maar elk raam lijkt op zijn voorganger. Verderop stapt een jonge vrouw de straat op, al wuivend toenadering zoekend. Een kille kus volgt, en er wordt gesproken. Niet over zaken of bonnetjes, maar over gevoel en genegenheid. Een groot contrast, deze ijskoude ontmoeting in een dampende setting waar de geiligheid in de lucht hangt. Als ze hem vertelt dat ze weer naar binnen moet omdat op haar gewacht wordt, keert hij huiswaarts. Op benen die dieplood wegen. In de opening van de deur staat zijn vrouw al te wachten. Haar vragende ogen zijn niet te ontwijken. ‘Met onze kleine meid gaat het goed…’
Entries from januari 2008
Tikken
januari 20, 2008 · 4 Reacties
Eindelijk zit je dan. Tijdens het wachten in deze rokerige ruimte heb ik de wijzers van mijn horloge gevolgd. De wijzers, verwikkeld in een tijdloze race naar een zestig tellen durend samenzijn, tikken de dag weg. Je ogen deels verscholen achter halflang haar doen mij gissen naar wat je wil. Je tikt met de ring tegen je glas, ervoor zorgend dat we niet alleen zijn. Stilletje staren we naar elkaar, afgesloten van de rest van de aanwezigen. Zonder woorden te gebruiken besluiten we de keuze over te laten aan de nieuwe dag, om zo nog even te kunnen genieten van de dag van vandaag…
Categorieën: Zonder categorie
Golven
januari 10, 2008 · 4 Reacties
Met mijn vingers vertel ik verhalen aan het zand. De wind maakt mij moeilijk te verstaan, en de schelpen ontnemen mij mijn woorden. De grove korrels van het zand schuren en maken mijn handen ruw. En zacht. Met een ferme druk plaats ik een punt, maak ik er een einde aan, zo aan het begin van een nieuw jaar. Met een schoon geschreven hart loop ik de duinen in, mijn hardheid achterlatend op het strand. Achter mij hoor ik hoe de golven mijn zinnen lezen, het verleden wegspoelen en de diepte intrekken…
Categorieën: Zonder categorie
