Sla een arm om mij heen, want het is koud geworden. De stilte die is achtergebleven knaagt, hongerig naar meer. Het bijt, maakt diepe wonden, het doet pijn. Verjaag de stilte, want het maakt bang. Angst om alleen te zijn, om alleen te blijven of om alleen te voelen. Dus daarom, praat met mij. Vul de ruimte met woorden, laat het nooit meer stil worden. Grijp mijn handen. Alsjeblief, hou mij warm…
6 reacties so far ↓
mads // december 6, 2007 bij 11:46 |
niemand blijft alleen over… ! en vergeet niet dat er nog meer mensen zijn die op kunnen warmen! blijf niet hangen in het verleden, GENIET! en leef door met de toekomst!
inge // december 7, 2007 bij 07:14 |
ik lees dit, terwijl er door de luidsprekers een natalie merchant zingt ‘keep me safe, lie with me, stay beside me, don’t go’… en ik kan alleen maar zeggen dat ik het een mooi stukje vind. dit.
Roos // december 7, 2007 bij 07:50 |
Proevend de zoute smaak
van de tranen in je gezicht
Hoort ze zonder je te zien
met haar ogen op de grond gericht..
Maar weet; je bent niet alleen
Ik sla m’n armen om je heen
Stephanie // december 9, 2007 bij 09:45 |
Mooi, ben er echt stil van.. Arm om je heen slaan dan maar…. ?
Marlies // december 11, 2007 bij 09:06 |
Au….. mooi.
Greetje // december 14, 2007 bij 12:22 |
Mooi. Mooi.