Geschreven dromen

Het is donker ’s nachts, mijn dromen blijven weg. Als ik mijn ogen sluit treedt een kille duisternis in, mij leidend naar ruimten waarin mijn gedachten rond lijken te tollen. Ze grijpen mijn aandacht, duwen mij weg van waar ik voor kwam. Ik probeer ze los te laten, maar ze lijken zich aan mij vast te klampen. Ze verstikken mij in het holst van de nacht, als er niemand is om in te grijpen. Ik probeer mij te herinneren wat je mij gezegd hebt, de zinnen, de woorden, de betekenis. Maar wat er naar boven komt zijn slechts letters, losstaand zonder verband. De ruimte wordt steeds voller, tot alles zwart ziet. Met mijn handen op jouw woorden wordt ik wakker. Op papier geschreven, maar nog niet in mijn hoofd. Maar dat komt nog wel, ook al is het vol. Ik moet wel, want de dromen wil ik terug…