De rollende golven brengen rust in mijn hoofd, zoals ooit jouw stem mij die rust bracht. Mijn voeten in het koude water doen mij terugdenken aan jouw warme aanrakingen, een gevoel van een veilige vrijheid die achteraf slechts schijn bleek te zijn. Je ging weg, mij achterlatend in het hectische ritme waarin wij waren beland. Ik zoek de zee op. Snakkend naar de rust wil ik mij omringen met water en zand, puurheden die mij het gevoel van stilstand en rust doen herbeleven…
6 reacties so far ↓
Roos // oktober 21, 2007 bij 03:47 |
Soms schuilen er achter tastbaarheden diepe herinneringen… Ontzettend mooi geschreven!
mad // oktober 21, 2007 bij 04:39 |
Heel herkenbaar voor mij…
Stephanie // oktober 21, 2007 bij 06:22 |
*is minuutjes stil…*
mads // oktober 21, 2007 bij 06:51 |
wauw! heel mooi geschreven! ben er stil van..!!
mads // oktober 21, 2007 bij 07:52 |
dank je
mag ik je trouwens linken?
Marieke // oktober 22, 2007 bij 10:14 |
Ben er stil van…