Huizenhoog, zo staat hij. De wind in zijn haar, terwijl hij zijn leven overdenkt. Klaar om met zijn rechtervoet een stap naar voren te doen, om maar niet meer terug te hoeven kijken. Met een linkerbeen trillend vol twijfel, zijn het uiteindelijk de herinneringen die hem de laatste zet geven.
Oorspronkelijk verschenen als BliksemSchicht inzending op de website van het Schrijverscollectief.
3 reacties so far ↓
Marieke // oktober 19, 2007 bij 05:43 |
Mooi… maar wel akelig.
Jasmijn // oktober 19, 2007 bij 10:43 |
Niets anders dan briljant!
Greetje // oktober 20, 2007 bij 10:47 |
Ik zei het op het weblog van het Schrijverscollectief al: ik vind ‘m fantastisch. Ik vind het de beste inzending die daar tot nog toe is binnengekomen.