De ondergaande zon bedekt de grauwe stad met een intens oranje gloed, waardoor al het oude voor even modern en hip lijkt te zijn. De koude lucht streelt mijn longen terwijl ik over het water uit kijk naar het silhouet van de stad. Mijn handen rusten op de railing van de brug, om maar niet het contact met mijn omgeving te hoeven verliezen. De roerige stad lijkt tot stilstand te zijn gekomen, zich voorbereidend op een lange nacht waarin het zal oplichten tegen een donkere maar heldere hemel. Langzaam loop ik naar naar huis, luisterend naar het vertrouwde ritme waarmee het water tegen de kade stoot. Een lege en kale brug achter mij latend.
Entries from oktober 2007
Café de Flesch
oktober 26, 2007 · 7 Reacties
Beschonken, bezopen, beneveld en dronken. De bar mijn vriend, de kruk mijn steun en de tap mijn toeverlaat. De kroeg mijn huis, de klok mijn vijand en de barmeid mijn speelgoed. En jij? Je bent voor heel even weg. Verschonken, verzopen, verneveld en verdronken…
Categorieën: Zonder categorie
Zeehelden
oktober 20, 2007 · 6 Reacties
De rollende golven brengen rust in mijn hoofd, zoals ooit jouw stem mij die rust bracht. Mijn voeten in het koude water doen mij terugdenken aan jouw warme aanrakingen, een gevoel van een veilige vrijheid die achteraf slechts schijn bleek te zijn. Je ging weg, mij achterlatend in het hectische ritme waarin wij waren beland. Ik zoek de zee op. Snakkend naar de rust wil ik mij omringen met water en zand, puurheden die mij het gevoel van stilstand en rust doen herbeleven…
Categorieën: Zonder categorie
Herinneringen
oktober 19, 2007 · 3 Reacties
Huizenhoog, zo staat hij. De wind in zijn haar, terwijl hij zijn leven overdenkt. Klaar om met zijn rechtervoet een stap naar voren te doen, om maar niet meer terug te hoeven kijken. Met een linkerbeen trillend vol twijfel, zijn het uiteindelijk de herinneringen die hem de laatste zet geven.
Oorspronkelijk verschenen als BliksemSchicht inzending op de website van het Schrijverscollectief.
Categorieën: Zonder categorie
